Indywidualne wsparcie dla kadry zarządzającej i opiekunów

„KRYZYSY ROZWOJOWE W OKRESIE WCZESNODZIECIĘCYM – JAK ROZPOZNAWAĆ I TOWARZYSZYĆ DZIECKU W ZMIANACH?”

PROGRAM SZCZEGÓŁOWY

1. Cel główny szkolenia: podniesienie kompetencji opiekunów pracujących w placówkach wczesnodziecięcych w zakresie rozpoznawania kryzysów rozwojowych charakterystycznych dla wieku 0–3 lata oraz nabycie umiejętności
   wspierania dziecka w procesie przechodzenia przez zmiany rozwojowe z poszanowaniem jego potrzeb emocjonalnych i społecznych.
2. Cele szczegółowe:
   • zapoznanie uczestników z typowymi kryzysami rozwojowymi w okresie wczesnodzieciecym
     (m.in. lęk społeczny, kryzys separacyjny, rozwój samodzielności, sprawstwo i autonomia),
   • ukazanie sposobów reagowania opiekuna w trudnych sytuacjach wychowawczych,
   • rozwijanie umiejętności wspierania dziecka w radzeniu sobie z emocjami,
   • kształtowanie postawy empatycznej i wspierającej wobec dziecka i rodzica,
   • poznanie metod współpracy z rodzicami w kontekście kryzysów rozwojowych.
3. Zakładane główne efekty szkolenia: Uczestnik szkolenia będzie potrafił rozpoznawać kryzysy rozwojowe typowe dla dzieci w wieku do lat 3, wspierać dziecko w radzeniu sobie z nimi oraz współpracować z rodzicami w celu zapewnienia spójnego podejścia wychowawczego
4. Zakładane efekty szczegółowe:
   1. W zakresie wiedzy uczestnik szkolenia:
      • zna charakterystykę głównych kryzysów rozwojowych u dzieci w wieku 0–3 lat,
      • rozumie funkcję kryzysów w rozwoju dziecka – wie, że są etapem normatywnym, a nie „złym zachowaniem”,
      • zna podstawowe teorie rozwoju (m.in. Eriksona, Bowlby’ego, Winnicotta) i ich odniesienie do praktyki opiekuńczej,
      • rozumie znaczenie regulacji emocji i wspierania samodzielności w procesie rozwojowym,
      • zna czynniki ryzyka utrudniające przechodzenie kryzysów (np. brak stabilnej relacji
        z dorosłym, nadmierna presja, niespójne komunikaty opiekun–rodzic).
   2. W zakresie umiejętności uczestnik szkolenia:
      • potrafi rozpoznawać sygnały kryzysu rozwojowego w zachowaniu dziecka,
      • umie zastosować adekwatne strategie reagowania (np. techniki wyciszania, odwracanie uwagi, wspieranie w nazwaniu emocji),
      • potrafi wspierać dziecko w rozwijaniu umiejętności społecznych (np. dzielenie się, czekanie na swoją kolej),
      • umie tworzyć środowisko wspierające dziecko w kryzysie – poprzez organizację przestrzeni, rytuały i przewidywalność,
      • potrafi prowadzić obserwację i dokumentować trudne zachowania w sposób obiektywny, aby lepiej komunikować się z rodzicami i specjalistami,
      • stosuje różne sposoby komunikacji z rodzicem: wspiera, a nie ocenia, proponuje strategie zamiast krytyki,
      • umie pracować metodą symulacji i odgrywania scenek w zespole opiekunów, aby trenować własne reakcje.
   3. W zakresie kompetencji społecznych uczestnik szkolenia:
      • ma świadomość własnych emocji i reakcji w sytuacjach trudnych z dzieckiem, potrafi je regulować,
      • rozwija postawę empatyczną wobec dziecka i rodzica,
      • potrafi współpracować z innymi opiekunami i terapeutami, aby spójnie wspierać dziecko,
      • szanuje indywidualne tempo rozwoju dziecka i nie porównuje go z innymi,
      • buduje atmosferę bezpieczeństwa i zaufania w grupie,
      • jest gotowy do otwartej, partnerskiej współpracy z rodzicami (w duchu wspólnego działania, a nie konfrontacji),
      • promuje wśród rodziców i współpracowników wiedzę o znaczeniu kryzysów jako naturalnych etapów rozwoju, a nie „problemów do eliminacji”.

Przebieg szkolenia (szczegółowe treści programowe, formy i metodyka pracy, czas realizacji):

Moduł 1: ZROZUMIENIE KRYZYSÓW ROZWOJOWYCH DZIECKA [4godziny, forma pracy- stacjonarna]

Moduł 2: STRATEGIE TOWARZYSZENIA DZIECKU I WSPÓŁPRACA Z RODZICEM (4h, forma pracy- stacjonarna]